تحريف نزد ظاهربينان اهل سنت ( حشويه ) پيش از اين گفتيم كه منشأ شبههء تحريف ، پاره‌اى روايات شاذ اهل سنت بوده كه برخى كم‌خردان يا بيماردلان آن را حكايت كرده و ظاهربينان اهل سنت ( حشويه ) بر آن اعتماد نموده‌اند ؛ همانان كه بىپروا و بدون تدبّر ، همهء روايات را نقل مىكنند ، هرچند با اصول شريعت و مبانى اسلام مخالف و ناسازگار باشد ، چرا كه تمام همتشان را صرف ضخيم كردن حجم كتابها مىكنند و لذا ، كارى ندارند كه محتوا چيست و از چه كسانى نقل مىكنند و به چه منابعى استناد مىكنند . در نتيجه ، كوركورانه چاق و لاغر ، سست و قوى و راست و دروغ را به هم مىآميزند . ابن جوزى مىگويد : « بيشتر محدثان ، حريص و آزمندند ، چرا كه عادت دارند بازار حديث خودشان را - هرچند با سخنان باطل و بيهوده - گرم كنند و اين كار ، بسيار زشت و ناپسند است . چون به سند صحيح از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه : « هركس حديثى از قول من روايت كند با اين‌كه مىداند دروغ است خود او نيز يكى از دروغگويان خواهد بود . » « 1 »

--> ( 1 ) . الموضوعات ، ج 1 ، ص 240 .